Shree

 Shree 

Liberation from dependence through effective use of intellect is an illusion. The idea of liberation as conceived by intellect _may result_(unknowingly) in further isolation, aggression, speed, weird expectations, desperations, disconnections, fragmentation, rupture, exploitation and so on. 

Neither can the mind 'avoid' effects of vibrations. So, essentially there is a problem of acceptance of self/ existential phenomenon. The problem has no intellectual answer, according to me. And to find one, may land in an inversion idea of intellect, which again, may cause annoyance. How can intellect decode it's own beginning by its own language?!! 

Therefore there needs to be an approach of something different, _beyond_ the path that is felt by the intellect. 

Hari Om.

श्री 

वरील लेखाचे तात्पर्य हे, की विचारांचे मर्यादा आत्मसात व्हायला हवे आणि त्यातून मार्ग प्रस्थापित होण्याची निर्मिती होते. 

विचारांना खूप काहीसे संकल्पना कळून येतात संबंधातून - काल, आज, उद्या, स्मरण, नाती, रूप, आकार, भाव, साखळी, बदल, भावना, परिणाम, चक्र, अनेक स्तर, वगैरे. ह्याचा संबंध आणि ताबा कसा मिळवावा किंव्हा त्यातून कसे सुटावे, हा प्रश्न विचार उद्भवू शकतो, पण तो प्रश्न योग्य असतो का, हे ओळखावे.  

विचारांची भूमिका वरील कित्येक घटकातून उद्भवते किंव्हा स्थित होते, तर चिंता का करावी त्या होण्याची? विचारांचा साहजिकच स्वभावही होत असेल, जो जीवाला इकडे आणि तिकडे धावपळ करायला लावेल. तो स्वभाव शांतीने बघावा. त्यातून तो स्वभाव _मावळतो_ आणि शांतीचा अनुभव प्रस्थापित होतो. 

हरि ओम.